ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ – Από την ατμοσφαιρική ρύπανση στη ραδιενέργεια;

Στην Ελλάδα που δε μπορεί να λειτουργήσει σωστά και με ασφάλεια μία (1) γραμμή τρένου (Τέμπη), στην Ελλάδα που εργοστάσια μπισκότων ανατινάζονται, στην Ελλάδα που ακόμη και απλά αντλιοστάσια που υποτίθεται δε θα έριχναν απόβλητα στη θάλασσα αδειάζουν απόβλητα στην ακτή και τη θάλασσα πριν καν ξεκινήσουν να λειτουργούν επίσημα (Σταυρός), στην Ελλάδα που βασιλεύει η απουσία ελέγχων για την ασφαλή λειτουργία ακόμη και απλών βιομηχανικών εγκαταστάσεων, σε αυτή τη χώρα ο πρωθυπουργός θέλει να εγκαταστήσει και μικρά πυρηνικά αρθρωτά εργοστάσια!

Σε μια χώρα που η τήρηση των κανόνων ασφαλείας είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας, όπως είδαμε με τραγικό και θανατηφόρο τρόπο στα Τέμπη και στη Βιολάντα, σε αυτή τη χώρα θέλει να βάλει και πυρηνικά εργοστάσια ο πρωθυπουργός, προφανώς επειδή έλυσε και το πρόβλημα των τρένων και το πρόβλημα της ασφαλούς λειτουργίας των εργοστασίων.

Σε αυτή τη χώρα ο πρωθυπουργός θέλει να ξοδέψει μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια για πυρηνικά εργοστάσια για να έχουν έναν καλό στόχο να μας χτυπήσουν σε περίοδο πολέμου για να μας κάνουν μεγάλη ζημιά. Μερικές δεκάδες δεκάδες δισεκατομμύρια για να κινδυνεύουμε από διαρροή ραδιενέργειας σε περίπτωση σεισμού ή ατυχήματος.

Σε αυτή τη χώρα που αδυνατεί να χωροθετήσει σταθμούς απλής μεταφόρτωσης απορριμμάτων, γιατί κανείς δεν εμπιστεύεται ότι θα τηρηθούν οι κανόνες ασφαλείας και οι υποσχέσεις!

Σε αυτή τη χώρα, το μόνο που της έλειπε είναι ένα Τσέρνομπιλ ή μία Φουκουσίμα για να μάθουμε στην πράξη (αφού δε μαθαίνουμε από τις τραγικές ιστορίες των άλλων) τι σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες περιβαλλοντικοί πρόσφυγες που αναγκάζονται να εκκενώσουν τεράστιες περιοχές για πάντα λόγω ραδιενέργειας.

Και να μην αναφέρουμε το πρόβλημα της εξεύρεσης (από πού και με τι κόστος;) πυρηνικού καυσίμου και το άλυτο ζήτημα της διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων που παραμένουν ραδιενεργά για δεκαετίες (αυτά άραγε τι θα γίνουν;)

Στην Οδύσσεια του Ομήρου, ο ήρωας Οδυσσέας κατάφερε να περάσει το καράβι του από τις Συμπληγάδες αποφεύγοντας με επιδέξιο τρόπο τα δύο τέρατα δεξιά κι αριστερά, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη που απειλούσαν με καταστροφή και θάνατο τον ίδιο και τους συντρόφους του.

Στη σύγχρονη Ελλάδα, ο πρωθυπουργός κάνει ακριβώς το αντίθετο: Επιχειρεί να ρίξει το καράβι είτε στη Σκύλλα (ορυκτά καύσιμα που προκαλούν ατμοσφαιρική ρύπανση και κλιματική κρίση) είτε στη Χάρυβδη (πυρηνικά εργοστάσια με κίνδυνο διαρροής ραδιενέργειας). Και στις δυο περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό και για τη φύση και για τους ανθρώπους, για την υγεία και την επιβίωσή μας.

Προφανώς, ο πρωθυπουργός εζήλωσεν δόξαν Ηρόστρατου, όπως θα έλεγαν κι οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Θέλει σώνει και καλά να μείνει στην Ιστορία ακόμη και με καταστροφικό τρόπο, όπως έκανε ο Ηρόστρατος που έκαψε το ναό της Άρτεμης στην Έφεσο για να μείνει το όνομά του στην Ιστορία. Είναι μάλλον ασθένεια των ηγετών της εποχής, αν κρίνουμε κι από όσα διαδραματίζονται με τον πόλεμο στη Μέσης Ανατολής.

             Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων